October 18, 2019

July 8, 2019

Please reload

Recent Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Featured Posts

Het wonderlijke spel

January 25, 2017

 

Er is mij een wonder overkomen, althans zo voelt het. Voor de Kerst hadden we een Tuinmanspel

gemaakt met de opzet om uit te leggen wat Creatief Beheer is, hoe onze aanpak werkt en waar het maatschappelijk rendement ligt. Dit was een rollenspel met spelers uit de wijkpraktijk, te weten de bewoner, deelnemer, ambtenaar, ondernemer, investeerder en natuurlijk de Tuinman(m/v). In eerste instantie hadden we ook een stadsdokter toegevoegd, maar die was snel overbodig. Zes rollen werkte het beste.

Het bordspel hadden we geprint en uitgedeeld aan al onze Tuinmannen en vrouwen om te oefenen. Het speelde niet echt lekker…maar het was vakantie en na een druk seizoen dacht ik: na de Kerst verder. Maar ik kon het niet loslaten, als het niet goed in elkaar steekt gaat het nooit lukken. Om een lang verhaal kort te maken, het ging gewoon door in mijn hoofd en kon het niet laten ieder vrij uurtje te gaan rekenen en tekenen. Ergens tussen Kerst en Nieuwjaar kwam ik op het idee om de speelstukken zelf van kleuren, spin en lading te voorzien om zo de rollen intrinsiek te kunnen vormgeven.

Het werkte !!! en dat niet alleen, er was nog iets anders…in eerste instantie schrok ik me kapot. 

Mijn hele leven heb ik al een fascinatie voor natuur- schei- en wiskunde.

Op vakantie neem ik altijd een wiskundeboek mee ter ontspanning. En dan gaat het mij vooral om de kentheoretische invalshoek, over wat wij weten, kunnen weten en nooit zullen weten. Sinds mijn dertigste plaats ik het mysterie centraal in onze kennis. Met andere woorden dat wat wij nooit zullen weten (het mysterie) zit tussen ons. Dat was de basis van mijn toenmalige kunstpraktijk (het Biemans concern) en de reden dat ik stopte als praktiserend arts. In lekentaal betekent dit dat zowel God als de Waarheid bestaan, maar voor iedereen anders zijn. Dat was mijn uitgangspunt als kunstenaar en is nog steeds mijn uitgangspunt bij alles wat ik doe. Ik had nooit de illusie het mysterie ook echt te ontdekken, want anders is het natuurlijk geen echt mysterie. 

Er is iets anders gebeurd wat ik niet verwachtte; ik heb het mysterie niet ontmaskert, maar wel preciezer kunnen lokaliseren. Niet ergens tussen ons, maar overal tussen ons, het houdt ons en het universum als het ware bij elkaar. De 0 heeft al die tijd het zicht erop ontnomen. Want waar ‘iets’ is, is ‘niets’ niet en omgekeerd. De 0 kan gewoonweg niet bestaan als teken voor het ‘niets’. Dit vonden de oude Grieken overigens ook al, om de simpele reden dat het ‘niets’ niet vertegenwoordigd kan zijn door een teken. Het ‘niets’ is nooit te kennen en het is daarom ronduit verwarrend er een teken aan te geven, omdat we er dan automatisch betekenis in stoppen (en over gaan denken). Met de 0 kon God en religie bij het oud vuil gezet worden (modernisme), want na de dood was er immers ‘niets’, het leven was ‘toevallig’. En dat kan nu juist niet, want de 0 heeft niets, maar dan ook niets met onze werkelijkheid te maken.

Wat ik door het spel had ontdekt (in feite zag) was een getaltheorie