October 18, 2019

July 8, 2019

Please reload

Recent Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Featured Posts

Beste Rotterdammers,

June 11, 2018

 

Rotterdam 11 juni 2018                                                                                                                      Brief Stadsgeneeskunde 

 

Beste Rotterdammers,

 

Laat ik me allereerst excuseren. Ik gebruik moeilijke woorden en beleidstaal. Dat doe ik weliswaar met reden, ik wil graag serieus genomen worden door beleidsmakers en bestuurders. Het is van belang dat zij begrijpen dat er andere wegen zijn richting een gezonde en welvarende stad dan de wegen die we nu bewandelen. Hoop dat ik voldoende duidelijk ben en anders wil ik het graag toelichten. Mijn naam is Rini Biemans en ik ben stadsdokter (sinds 2013), zelf benoemd weliswaar, maar wel de eerste ter wereld (bij mijn weten). Samen met mijn vrouw Karin en een heleboel mensen zijn we 15 jaar in de Rotterdamse volkswijken bezig geweest om een manier te ontdekken waarmee we de stad, groener, gezonder en gezelliger konden maken zonder extra kosten en dat is gelukt! 

 

Dat is prachtig! Maar zo simpel kan het toch niet zijn. Toch is dit zo en als je erover nadenkt is dat ook niet zo raar. Vergelijk het met een kluwen wol die in de war zit. Om deze te kunnen ontwarren moet je rustig en doordacht te werk gaan. Dus dat is niet zo heel erg moeilijk, maar je moet wel je geduld bewaren. Achterstandsproblemen zijn als een kluwen wol, daar moeten we niet lukraak aan gaan trekken maar behoedzaam en standvastig doorgaan met ontwarren en oplossen. Volop teleurstellingen en successen, maar de aanhouder wint.

 

Stadsgeneeskunde, zoals we onze methode hebben gedoopt, is deze nieuwe oplossingsrichting voor gezondheidsproblemen van ons modern leven te weten; overgewicht, depressie, stress en eenzaamheid met hieraan gelieerd verslavingen aan middelen, gokken, seks, games, schoonmaken, sociale media, etc. Stadsgeneeskunde werkt met een nieuwe vakman/vrouw (Tuinman(m/v)) in ons publieke domein, die het mogelijk maakt een decentrale integrale zelfsturende praktijk te ontwikkelen. Deze stuurt op ‘positieve gezondheid’ en een manier van werken die deelnemers gezonder/weerbaarder maakt. Het werkt op twee sporen, de individuele deelnemers en de leefomgeving in de hele wijk. Dit is een geheel nieuwe preventieve strategie als aanvulling de gezondheidszorg, die vooral ziekte tracht te voorkomen, te genezen of dragelijk te maken op individueel niveau.

 

De huidige gezondheidszorg is verworden tot een pandemonium aan oorzaken, gevolgen, diagnoses en therapieën.  Waarbij het gemeenschappelijke kenmerk is dat al deze benaderingen uitgaan van een individueel probleem (ziekte) en een individuele therapie (genezing). Daarnaast gaat het steeds meer om individuele zorg en verminderen van ons lijden. Er is altijd een therapeut en/of therapie en een patient/client, waarbij er een dienst van mens tot mens geleverd wordt. Dit wordt gezien als een economische transactie die vergoed wordt door de zorgverzekeraar. 

 

Echter als we naar de statistieken kijken zien we dat de volksgezondheid achteruit gaat en dat er een grote kloof tussen arm en rijk aan het ontstaan is.  De huidige gezondheidszorg kent dan ook geen andere preventiestrategie dan vroeg-diagnostiek, voorlichting en vaccinatie. Dit is wisselend succesvol, maar betekent in bijna alle gevallen meer diensten meer kosten meer medicalisering. Meer onderzoek naar verfijndere diagnostiek, naar betere therapieën en naar betere zorg gefinancierd door farmaceutische industrie, fondsen en overheden. Dit suggereert een soort van ‘uiteindelijk zullen we alles oplossen’, maar zorgt er in de praktijk voor dat er veel minder aandacht en middelen zijn voor werkelijke effectieve preventie.

De gezondheidszorg beperkt zich tot betaalde individuele therapie/zorg voor iedereen, geen gezondheidsbevordering voor alle mensen tegelijk. Voor alle mensen tegelijk is er geen geld, omdat dit niet terugverdiend kan worden door marktpartijen. Alle zorgpartijen verdienen immers juist aan ziekte en zullen dus niet sturen op zo weinig mogelijk patienten. Tegelijkertijd kunnen overheden hier enorm veel geld mee besparen, omdat zij de grote baathouder is bij een gezondere bevolking.

 

Stadsgeneeskunde heeft deze ‘systeemfout’ gekozen als uitgangspunt om een nieuwe oplossingrichting te ontwikkelen op het gebied van volksgezondheid en stedenbouw. Stadsgeneeskunde gaat uit van het standpunt dat zowel ziekte als gezondheid een gemeenschappelijk resultaat is van de manier waarop we samenleven en onze wereld vormgeven. De grootste verbeteringe