October 18, 2019

July 8, 2019

Please reload

Recent Posts

I'm busy working on my blog posts. Watch this space!

Please reload

Featured Posts

Hoofdstuk 2 Groen Gezond en Gezellig

November 29, 2018

Afbeelding: Proefpark de Punt - lunch

 

Dit is een voorpublicatie van een deel van hoofdstuk 2 van het Handboek van de Tuinman(m/v)een praktische gids voor stadsgeneeskunde. Het is een ‘work in progress’ en feedback wordt hogelijk gewaardeerd.

 

Het abstracte verbindende doel

Een abstract doel geeft betekenis aan wat je doet, het is een referentiepunt dat keuzes mogelijk maakt op het gebied van bereikbare doelen in de praktijk. Dat doel is voor mij als stadsdokter de stad genezen door niet-medische oplossingen voor medische problemen te introduceren in het publieke domein. Een dergelijk doel blijft altijd als een ster aan de horizon en dus richtinggevend in de complexiteit van alledag. Het concrete doel op uitvoeringsniveau is om een groen, gezond en gezellig publiek domein te realiseren met als basis het dagelijks onderhoud. Dit is begrijpelijk voor alle deelnemers. Dit blijft abstract maar is concreet te benaderen als we de drie kwaliteiten (groen gezond en gezellig) kwantificeren in meetbare eenheden. Voorheen omschreven we ons doel als groen en kindvriendelijk omdat het grootste rendement ligt bij het gezond opgroeien van kinderen in de wijk. Dit hebben we veranderd in groen, gezond en gezellig omdat dit de positieve variant is op schoon, heel en veilig en het een appel doet op iedereen. We zijn allemaal verantwoordelijk voor een gezonde en groene omgeving.

Dit abstracte doel maakt het mogelijk te beslissen of iets toevoegt aan deze generale doelstelling of niet? Simpel is het niet, vooral in het begin heb ik me nogal eens vergist en de verkeerde richting gekozen (zo bleek achteraf). Dat kan ook niet anders want in het begin was het vooral een afzetten tegen de gangbare praktijk. Zwerfvuil was toen en is nog steeds een hardnekkig probleem, buitenruimte is anoniem, het groen is saai en niemand mag er aan komen. Er straalt geen liefde vanaf en al zeker geen waarheid. Stadsnatuur is vooral decor, mensen lopen langs elkaar heen en praten meer over elkaar dan met elkaar. De reflex in bestuurlijke kringen om menselijke problemen technisch op te lossen is hardnekkig. Camera’s, zelfreinigende toiletten, bladblazers, etc, etc, en alles liefst zonder dat je er naar om hoeft te kijken en zo blijft het mensenprobleem bestaan.

Mijn principe was vanaf het begin om te zoeken naar niet-medische oplossingen voor medische problemen. Dit vanwege het simpele feit dat de meeste ziektes vele oorzaken en gevolgen hebben en ze dus niet enkel en alleen medisch zijn op te lossen of te voorkomen. In het begin wisten we vooral hoe het niet moest maar dus nog niet hoe het wel moet. Ondertussen weten we wat wel en niet werkt, waarbij de opdracht, de structuur en regels het substraat vormen voor het groeien en bloeien van de menselijke interactie.

Ook hebben we een begaanbare weg gevonden om dit structureel te kunnen laten doorgroeien in de lopende praktijk. We nemen in 2019 op een aantal plekken officieel het dagelijks onderhoud over van de gemeente voor het geld dat er nu al aan uitgegeven wordt. Het technische gedeelte en het ontwerp nemen we niet over. Deze officiële status is belangrijk omdat we een duurzaam lange termijn aanpak willen realiseren. Alle tijdelijke projecten van de afgelopen 15 jaar waren belangrijk om onze methode te kunnen ontwikkelen maar deze projecten die soms wel 10 jaar duren eindigen vaak in frustratie omdat we moeten stoppen.

We moesten stoppen ook al was het project heel succesvol met een groot draagvlak bij bewoners. Het waren immers tijdelijke terreinen en tijdelijke budgetten.

Het grootste obstakel was altijd de lopende praktijk daar kom je niet zomaar tussen. Dat is voor de professionals, de mensen die daar over gaan. De stap om echt officieel het dagelijks onderhoud op onze manier te mogen doen hebben we pas recentelijk kunnen nemen via het Right t